واسه خودت وجود خارجی پیدا میکنی و از فکر کردن به این که "الان کدومم" نجاتم میدی.
شاید همدیگه رو ببینیم. شاید از هم خوشمون بیاد~که بعید میدونم~
برا خودت زندگی می کنی بدون من. بدون نگرانی. میخندی. گریه میکنی. عصبانی میشی. و
بدون اینکه ذره ای شک داشته باشی .
نمیدونم تقصیر کیه. خودت یا من یا شایدم هیچ کدوم.

سوالی که برای من پیش اومده اینه که خزنده ها چطوری میتونن کامنت بذارن؟!
یعنی بلاگ جلوشونو نمیگیره؟ یا اینا خیلی پرروئن؟
بعدم این که اینجا نیاز به به روز رسانی داشت پس اومدم یه چیزی بنویسم...
دوباره مود سوینگ رو دچار شدم/:
یا شایدم اون منو دچار شده؟
به هر حال که مهم نیست... نمیخوام غر بزنم و همینطوری کلی از متن کم میشه
یه فضای شخصی میخوام که یه مدتی رو توش سپری کنم
...
شخصی...
ایزوله...
با درهای بسته شده
دو سه روز... یه روز ؛نمیدونم.
به اندازه ای که به نظر بیاد بسه